Grit ontwikkelen: de ‘hard thing rule’

Meisje met gritElke keer als ik een interessant boek luister heb ik weer honderd ideeën voor leuke blogs. En wanneer ik het boek weg leg, dan ben ik er zo weer negenennegentig van vergeten! Zo schreef ik een tijdje geleden over het boek ‘Grit: the power of passion and perseverance’. Ik schreef over waarom grit (een combinatie tussen passie en doorzettingsvermogen) zo belangrijk is en waarom ik denk dat veel mensen met Tourette, AD(H)D en/of autisme daar veel van hebben. Nou wilde ik dus nog heel veel andere blogs over grit schrijven, maar die zijn even kwijtgeraakt in de chaos in mijn hoofd. Eén onderwerp weet ik nog wel: hoe je op een gemakkelijke manier grit kunt ontwikkelen, bij jezelf én bij je kind!

Twee jaar volhouden

Uit onderzoek blijkt dat hoe langer je iets volhoudt wat je moeilijk vindt, hoe meer grit je ontwikkelt. Hoe meer grit je hebt, hoe meer je ook krijgt dus eigenlijk. Wat ook uit onderzoek blijkt, is dat pubers grit ontwikkelen wanneer ze minimaal twee jaar dezelfde hobby hebben. Dan gaat het dus over kinderen in de middelbare school periode, die minstens twee jaar dezelfde hobby doen. Welke hobby dan ook! Dan kan je denken aan een sport als voetbal of een wekelijks knutselclubje, muziekinstrument en ga zo maar door. Pubers die een hobby minstens twee jaar volhouden hebben in hun latere leven meer grit dan leeftijdsgenoten die dat niet doen. Dat verklaart wat mij betreft ook wel waarom mensen met een aandoening meer grit hebben: eigenlijk is die aandoening ook een soort ‘hobby’ die je wel móet volhouden!

De ‘hard thing rule’

Een andere manier om grit te ontwikkelen is een leuke ‘regel’ voor het hele gezin: de ‘hard thing rule’. Die regel houdt in dat iedereen in het gezin altijd minstens één ‘moeilijk ding’ moet doen in zijn of haar leven. Een ‘moeilijk ding’ is iets wat je dagelijks gefocust moet oefenen, zoals piano spelen. Als je gefocust oefent ben je actief bezig met beter te worden en uit je comfort zone te komen. Je focust op de dingen die je moeilijk vindt en ontwikkelt manieren om er beter in te worden. Dit is niet altijd leuk, maar het is wel een super goede manier om naar een doel te werken. En het is nou eenmaal zo dat niet alle stappen op weg naar een doel leuk zijn. Daarom heb je grit nodig. En daarom heet het de ‘hard thing rule’!

Als volwassene kan je ‘moeilijke ding’ je werk zijn, mits je daar actief werkt om jezelf te verbeteren. Het kan ook betekenen dat je op dansles gaat, of schaken, of een andere hobby die je moeilijk vindt en waar je vaak actief aan moet werken om beter te worden. Dat geldt dus ook voor de kinderen in huis: wat het is maakt niet uit, maar het moet iets zijn wat je moeilijk vindt. Wat een uitdaging is en waar je regelmatig gefocust op moet oefenen.

Stoppen met je ‘moeilijke ding’

Dan zijn er nog twee andere regels aan deze ‘hard thing rule’. De eerste is dat je met je moeilijke ding mag stoppen, maar niet op ieder willekeurig moment. Je mag alleen stoppen op een natuurlijk moment. Dat betekent aan het einde van het voetbal seizoen, of wanneer je naar alle vooraf betaalde muzieklessen bent gegaan. Het idee is dat je afmaakt waar je mee begint. Je kan niet zomaar stoppen omdat je even je dag niet had, of omdat de leerkracht niet aardig tegen je was. En, als je stopt, moet je weer een nieuw moeilijk ding kiezen!

De tweede regel is dat je je eigen moeilijke ding mag kiezen. Wanneer je grit hebt, betekent dat ook dat je geïnteresseerd en gepassioneerd bent in wat je doet. Daarom is het belangrijk om iets te kiezen wat je vanaf het begin af aan leuk vindt. Wanneer iemand je dwingt om bijvoorbeeld piano te spelen, dan leidt dit hooguit tot ergernissen en verspilde tijd. En dat is niet de bedoeling!

Ik ben erg benieuwd naar welke dingen jullie doen die moeilijk zijn! Hoe lang hou je dat al vol? Ik vind het vaak moeilijk om onderwerpen voor blogs te verzinnen en vond het ontzettend moeilijk om mijn e-learning modules te maken (dit klinkt heel cheezy maar is echt!). Daarom ben ik er ook zo trots op dat het me wel is gelukt!

De meeste volwassenen begrijpen mij niet, maar jij wel.
F. (11 jaar)