Het is zover: mijn masterdiploma

Mijn droom was altijd om psycholoog te worden. Maar mijn Tourette, ADD en depressie stonden die droom in de weg. Later kwam ik erachter dat het niet zozeer psychologie was, wat ik wilde doen; ik wil vooral kinderen vooruit helpen! En dat kan op ontelbaar veel manieren.

Ik ging naar de pabo en haalde binnen vier jaar mijn diploma. Mét een 10 voor mijn afstudeerstage! Aan de beste pabo van Nederland. Die laatste twee dingen zijn eigenlijk niet zo van belang, maar voor mij tellen ze toch mee. Ik moest van zo ver komen!

Al tijdens mijn pabo-opleiding knaagde er iets aan me: ik wilde graag een master opleiding doen. Dat was ik altijd al van plan geweest, maar mijn persoonlijke problemen hadden roet in het eten gegooid. Ik wilde graag bewijzen dat ik het kon. Het maakte me niet uit dat ik er langer over zou doen, en zelfs de richting maakte me niet heel veel uit: ik wilde een masterdiploma!

Na de pabo was ik even helemaal klaar met studeren. Ik stapte in het vliegtuig naar Oeganda en bleef veel langer dan gepland. Maar het bleef knagen. In Oeganda leerde ik twee vrienden kennen die op dat moment bezig waren met het uitzoeken van hun masteropleiding. Het begon weer te kriebelen en nog vanuit Oeganda heb ik mij ingeschreven voor de master Development Education and Global Learning aan de University College London. De onderwijsfaculteit van deze universiteit is al een aantal jaren de beste ter wereld. Want als je het doet, dan moet je het goed doen..!

Het voordeel van deze master was dat ik er twee tot vier jaar over mocht doen. Het grootste deel van de vakken kon ik vanuit thuis volgen; het was een online programma wat zou leiden tot een net-zo-echt masterdiploma als ieder ander programma. Een deel van de master heb ik in Londen gedaan, maar dat was vooral mijn eigenwijsheid dat ik twee vakken perse wilde volgen. Ik vloog er 11x in een half jaar voor op en neer naar Londen en het was het helemaal waard.

In mijn derde jaar was het tijd voor mijn afstudeerscriptie: mijn minst favoriete onderdeel. Gelukkig mocht mijn scriptie gaan over het Oegandese curriculum en heb ik een zus die in Wales met haar PhD bezig was. Zij heeft mij heel erg geholpen bij de vorm en schrijfwijze van mijn scriptie. Want hoe interessant ik deze master wel niet vind, ik blijf altijd meer een activist dan een onderzoeker! Ik werk graag mee aan onderzoek, maar duizenden woorden moeten typen is gewoon niet zo mijn ding. En dat is helemaal prima.

Onlangs kwamen dan eindelijke de bevrijdende woorden: ik ben afgestudeerd! Voor mijn scriptie kreeg ik een ‘B’, wat vergelijkbaar is met een 7 of 8 in Nederlandse cijfers. Helemaal top dus! Ik moet nog even wachten op mijn diploma-uitreiking (die is in juli, vanwege een wat rare manier van plannen van de universiteit), maar die wordt wel echt geweldig: op z’n Brits, met echte cap and gown en natuurlijk een mooi diploma.

En dan is het nu eindelijk zover:
Ik heb een bachelordiploma van de beste pabo van Nederland en een masterdiploma van de beste onderwijsfaculteit ter wereld, die onderdeel is van een wereldwijde top 10 universiteit. En daar ben ik best wel trots op!

 

Hier vind je meer informatie over studeren met een aandoening. Ik vertel je precies wat ik allemaal heb geleerd in al die jaren studeren en hoe jij daar ook gebruik van kan maken!

Door haar pabo-diploma kan Laura niet alleen vanuit haar ervaringen hulp bieden, maar ook vanuit een didactisch oogpunt.
Mirjam