Ik loop vast

Het is zaterdag 12 oktober, 14.34u. Ik ben moe, maar heb ook een paar dingen te doen. En daarbij wil ik graag een paar dingen doen die mijn hoofd rustig maken. Geen probleem, zou je zeggen. Lekker doen! Fout. Dat lukt dus niet. Ook al klinkt het zo simpel, ik kom er niet uit. Ik loop vast.

Teveel factoren

Het zit zo: mijn ouders komen mij vanavond om 18.45u ophalen om uit eten te gaan voor hun trouwdag. Dit betekent dat ik daarvoor moet p,kleden, mijn haren moet doen en make-up op moet doen (nou ja, dat moet niet maar dat wil ik). Alles bij elkaar duurt dat ongeveer een uur. Maar, voor die tijd wil ik een grote bos bloemen halen voor mijn ouders. Mijn zus en ik doen dat ieder jaar op de dag zelf (dat is heel belangrijk) en ik haal die altijd bij de bloemist in het dorp van mijn ouders omdat ik die mensen ken en daarom gemakkelijker durf te zeggen wat ik wil en wel of niet mooi vind. Scheelt weer stress.

Helaas betekent dat dat ik dan vóór 17.00u daarheen moet rijden. En mijn benzine is op dus dan moet ik tanken. En dan neem ik de bloemen weer naar huis, waar mijn ouders mij op komen halen en dan hebben ze de hele avond die bloemen zonder water. Best onhandig, zeker omdat ik ze in hun dorp heb gekocht. Maar dan bij hen langsgaan kost weer heel veel tijd.

Eigenlijk slaat het ook nergens op dat ik die bloemen bij die specifieke bloemist wil halen, hier om de hoek zit ook een bloemist en ik wilde toch naar dat winkelcentrum lopen. Maar ik wil een bos die er op een specifieke manier uitziet en ik weet niet of dat hier lukt. Als ik naar het dorp van mijn ouders rijd, dan komt daar dus het benzine probleem bij. Plus dat het extra tijd kost en ik dan niet meer kan wandelen, wat eigenlijk wel goed voor me is. En dan kan ik ook niet meer schilderen, wat ik ook nog wilde doen.

Teveel gedachten

Eigenlijk zou dit alles heel eenvoudig moeten zijn. Dat idee heb ik in ieder geval. Maar omdat mijn gevoelens over die specifieke bloemist en of ik daar überhaupt aandacht aan moet besteden erbij komen, wordt het heel ingewikkeld. Elke keer dat ik een oplossing denk te hebben bedacht komt er weer een onhandige gedachte in me op. “Ja maar, dan kan ik niet meer schilderen en ik ben heel moe dus dat wil ik graag!” “Ja maar dan kan ik niet lopen en dat is goed voor me!” “Het slaat ook nergens op, die bloemist, ga gewoon naar die om de hoek, dan heb je meteen gelopen!” En ga zo maar door…

Zo kan ik dus úren tijd verspillen. Uiteindelijk kies ik in deze situaties het vaakst voor hetgeen wat gewoon goed voelt. En dat is over het algemeen niet hetgeen wat logisch is. Maar dan ben ik in ieder geval rustig, voel ik me fijn en heb ik er niet nog een week dwanggedachten van!

Heb je mijn gratis filmpje over de kledingkast al gezien? Hierin leg ik precies uit hoe het er in ‘ons hoofd’ aan toegaat, zodat je beter begrijpt waarom wij sommige dingen net een beetje anders doen.

De meeste volwassenen begrijpen mij niet, maar jij wel.
F. (11 jaar)