Mondkapje verboden in het ziekenhuis

mondkapje verbodenOnlangs moest ik voor een onderzoekje naar het ziekenhuis. Ik had er goed over nagedacht en besloten een zelfgemaakt mondkapje op te zetten. Ik ging er vanuit dat dit geen kwaad kon en alleen maar positief kon zijn. Bij binnenkomst zei een bewaker dat ik mijn mondkapje moest afzetten. Geen uitleg, alleen dat ik hem af moest zetten. Ik schrok en ‘bevroor’, was niet in staat te vragen wat de reden was. De rest van het ziekenhuisbezoek heb ik me niet meer veilig gevoeld en de rest van de avond heb ik last gehad van angst en paniek. Als je erover nadenkt weet je dat dit helemaal niet nodig was geweest. Een beetje inclusief denken (lees: duidelijke communicatie) en er was nooit een probleem geweest!

Inclusief denken

Laat ik voorop stellen dat ik natuurlijk ook begrijp dat ieder ziekenhuis haar uiterste best doet om zich aan te passen aan de pandemie. Ik denk dan ook niet dat daar het probleem zit. Het probleem is dat ‘inclusief denken’ niet de norm is. Wat er vaak gebeurt is dat eerst iets wordt ingevoerd en daarna pas wordt bedacht dat het voor sommige mensen niet handig is. Dan moet het worden aangepast. Dat kost geld, energie en tijd, en het zorgt ervoor dat mensen met een handicap gezien worden als ‘zeurders’.

Het zou echt véél gemakkelijker kunnen: van te voren nadenken of iets inclusief is en het meteen goed doen! Hoe gemakkelijk wil je het hebben 😉 Stel dat mijn ziekenhuis een cliëntenraad had gehad met ervaringsdeskundigen. Die hadden dan even alles kunnen doorlopen. Ze hadden dan vanzelf aangegeven dat duidelijke communicatie over de basisregels belangrijk is. En dat hele lappen tekst op de website geen duidelijke communicatie is voor mensen die voor het ziekenhuis staan.

Neem ons mee

Ik snap dat het moeilijk is voor mensen zonder een handicap om alles inzichtelijk te hebben. Zo kan ik je ook niet alles vertellen over inclusie voor mensen met een gehoorbeperking. Of een andere handicap die niet lijkt op die van mij. Maar ik had je wél kunnen vertellen dat bij binnenkomst van een bewaker horen dat je veilige mondkapje af moet tot onnodige paniek zou leiden. En dat je dit kunt voorkomen door buiten duidelijk aan te geven dat zelfgemaakte mondkapjes niet toegestaan zijn.

Dan had ik ze overigens ook meteen verteld dat vragen of iemand klachten heeft zonder erbij te zetten wat de consequenties van de antwoorden zijn, niet leidt tot eerlijke antwoorden. Maar daar hoef je volgens mij geen handicap voor te hebben om dat te begrijpen!

Uiteindelijk is het heel simpel: neem de eindgebruiker mee in je proces. Wat dat proces dan ook is en wie de eindgebruiker dan ook is. Check je werk bij anderen voordat je het invoert. In genoeg beroepsgroepen is dat heel normaal, dus waarom zou dat in de zorg dan gek zijn?

Hier twee leuke filmpjes over waarom de eindgebruiker meenemen zo belangrijk is. En wat de consequenties kunnen zijn als je dat niet doet 😉  (de video’s hebben geen geluid)